A.Ç.

Küçükken, yaşım on-onbeş falan, babamın dükkanında oturuyorum. O sırada da bir abi bana durmadan şeytanlıklar yaptırmaya çalışıyor geyiğine. Durmadan her isteğine “Olmaz, ben Anadolu çocuğuyum.” diye cevap veriyorum. Gülüyoruz falan.

Bir on dakika böyle geçti. En son yine “Ben Anadolu çocuğuyum.” dedim adam durdu “Tamam anladık, sen Anadolu çocuğusun da biz onun bunun çocuğu muyuz?” dedi.

O günden beri ayrı bir piçim.

Short URL for this post: http://tmblr.co/Z99fbys56EE