IWANNADIEPLIX

Eğlence odaklı yaşayan birisi değilim. Halam hep “Bak mezarlıkta yeni bir yer açılmış, hazır oraya yerleş.” der. Çok üşeniyorum. İstanbullu olmama rağmen Taksim’e senede üç - dört kere giderim. Üşeniyorum. Kıta değiştirmek falan zor geliyor. Köprüde yer çekimi falan, anladın mı? Su beton etkisi yapıyormuş. Bazen hevesleniyorum konsere diye, kapıdan dönüyorum. Şimdi bu sabahın dördüne kadar sürer diye. Lan evde yapamadın mı bu hesabı? Kadıköy ve Caddebostan candır ama. Evime yakın diye.

Otobüs falan, zaten sevmem. Sırf binmemek için sekiz haftadır evime dönmüyorum. Evet sorunluyum aynı zamanda. Bir kere şehirler arası otobüsü otobanda durdurup inmiştim. Sonra eve yürümem gerekti.

Dolayısıyla etrafta gezenlere imreniyorum bazen. Büyük enerji harcıyorlar ama mutlular. Mutlu olmadıkları da oluyor gerçi. Ben şimdi o enerjiyi harcasam, mutlu olamasam, yıkılırım. Yataktan çıkmam üç ay. Süngerle temizlerler beni.