IWANNADIEPLIX

Aklım parça pinçik.

İzninizle ergen bloglarına atar yapmak istiyorum.

Havuçlu kekinizle üçü bir arada neskafenizin biraraya gelmemesi bizi ilgilendirmez. Hoşlandığınız tüysüz oğlanın, alterno kızın bizi ilgilendirmediği kadar. Bu çalkantıları hayatta her zaman yaşarsınız ve inanın ki biz de yaşıyoruz. Bazen dışarı vurmayıp, içimizde patlatmak lazım. Ki genleşelim, büyüyelim.

İkinci olarak. Sevmek istediğim insanlar var. Dosthane olarak. Yoksa zaten attention spani düşük bir adamım. Sevmek nedir pek bilmem. Beni böyle kabul edin. Ama -cümleye bağlaçla başlanmaz- ilgiyi hak ettiğini düşündüğüm sürüyle insanla karşılaşıyorum bu aralar. Önceden tanıdığım bazı insanlar ya artık beni sevmiyor, ilginç bulmuyor ya da benden korkuyor. Sızlanacak değilim. Anlam veremiyorum. Taviz veriyorum. Onun da bir sonu vardır.

Üçüncü olarak. Evimi özledim. Ve İstanbul. 7 haftadır kendimi yarı kasıtlı olarak buraya hapsettim. Geri döneceğim.

Dört. Her gün düzenli olarak duyduğum üç cümle var bu hafta. Sınavına çalıştın mı? Biraz kilo al. Tişörtündekiler Power Rangers mı?

Beş. Alkol var. Başka türlü zaman geçmiyor artık.